30 juli 2026
In het vorige artikel zagen we hoe de islam ontstaan is. De Koran is het centrale boek van de islam, maar ook de Hadith en de Soenna zijn geschriften die binnen de islam vrijwel net zo belangrijk zijn. Dit zijn echter geschriften waarin staat dat tegenstanders van de islam uit de weg geruimd mogen worden. Zij prediken dan ook vooral haat tegen mensen die de islam niet volgen. Dat betreft met name Joden, maar ook christenen, andersgelovigen en mensen die niet religieus zijn.
Op het Congres van Bloudan in 1937 kregen de Hadith en de Soenna een veel prominentere rol binnen de islam. Een van de harde afspraken die toen gemaakt zijn binnen de Arabisch-islamitische wereld is dat er met de Joden in Palestina geen compromissen zouden worden gesloten. Geen vredesdeals, geen verdeling van land, maar juist verdrijving van de Joden uit het land dat immers Allah toebehoorde… We zijn al decennialang getuige van deze manier van handelen tegenover de Joden en Israël. Het is de diepere reden waarom vredesdeals tussen Israël en de Palestijnen elke keer weer mislukken.
De Eindverklaring van Bloudan is vooral een antisemitische haattekst geworden tegen de Joden en tegen hun aanwezigheid in toenmalig Palestina. De moefti van Jeruzalem speelde daarin een belangrijke rol.
De moefti van Jeruzalem
In 1918 besloten de Britten om de functie van moefti van Jeruzalem op te waarderen. Sindsdien werd hij ‘grootmoefti’ genoemd. Nadat de eerste overleden was, werd in 1921 zijn halfbroer Mohammad Amin al-Hoesseini de nieuwe grootmoefti van Jeruzalem. Hij zou een afstammeling zijn uit de bloedlijn van de profeet Mohammed. Zijn vader streed al tegen de Joodse immigratie naar Palestina sinds het einde van de 19e eeuw. Eigen ervaringen in Turkije versterkten daarnaast zijn Arabisch nationalistische gevoelens.
Toen de Britten vanwege het antisemitisme in Europa steeds meer Joden toelieten in hun deel van het mandaatgebied Palestina, begon Al-Hoesseini zich daar steeds meer tegen te verzetten. Hij riep andere moslims op om zich ook te verzetten.
Vooral toen de Britten met een voorstel kwamen om het land te verdelen riep hij de islamitische leiders bijeen. Want Al-Hoesseini wenste geen Joden op islamitisch grondgebied, en zeker ook geen opdeling van Arabisch gebied. Dat zou een blamage voor Allah zijn. Hij wilde dat Syrië-Palestina één groot Arabisch islamitisch gebied zou blijven, zonder Joden.
Omdat de Britten zijn congres niet in Jeruzalem wilden, week hij uit naar het Syrische Bloudan. Daar vond in 1937 het congres plaats.
Dit congres werd een keerpunt in de manier waarop men binnen de islam dacht over met name Joden. Het politieke nationalisme verschoof naar een religieus, islamitisch antisemitisme, vooral gebaseerd op de Hadith en de Soenna. Het antisemitische pamflet met de titel ‘Islam en Jodendom’ werd voor de islam wat ‘Mein Kampf’ was voor de nazi’s.
Grootmoefti Al-Hoesseini en Hitler
Het was dan ook vooral grootmoefti Al-Hoesseini die zich sterk identificeerde met Hitlers ‘Endlösung’, om alle Joden uit te roeien. Daarom had hij al contact gelegd met de Duitsers toen Hitler in 1933 aan de macht kwam, en zijn felicitaties overgebracht.
Vanwege zijn medewerking aan de islamitische pro-Duitse opstand in april 1941 in Irak, die door de Britten werd neergeslagen, vluchtte Al-Hoesseini naar Duitsland. Later dat jaar had hij daar een ontmoeting met Adolf Hitler, zijn grote idool.
Hitler gaf Al-Hoesseini de ruimte om zijn idealen te verspreiden. Vanuit Duitsland riep hij via een radiozender dan ook de moslims op de Balkan en in het Midden-Oosten op om zich aan te sluiten bij de SS en om alle Joden te vermoorden.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd aan Duitse soldaten een vertaalde versie van de Eindverklaring van Bloudan gegeven, zodat ze ook vanuit het islamitische religieuze perspectief versterkt werden in hun haat tegen de Joden.
Na de ontmoeting van Al-Hoesseini met Hitler stuurde de Duitse generaal Von Ribbentrop hem een brief over de strijd tegen hun gezamenlijke vijand en een aanmoediging aan de Arabische volken om het Joodse Nationaal Tehuis in Palestina te vernietigen. Daarnaast had Al-Hoesseini later ook nog een ontmoeting met SS-leider Heinrich Himmler.
Na de oorlog sloot Al-Hoesseini zich aan bij de Moslimbroederschap in Egypte, om zich via deze organisatie verder te verzetten tegen de Joden in Palestina.
Het fundamentalistische islamitische gedachtegoed
Vanwege de ommekeer in het islamitische denken sinds het Congres van Bloudan is het Arabisch islamitische nationalisme sterk toegenomen. Ook de Moslimbroederschap heeft daaraan bijgedragen. Het draait in dit hernieuwde islamisme vooral om toewijding en strijd. Al het andere is lastering van Allah, of zelfs verraad. Daarbij worden moslims aangevuurd om Allah te volgen en te leven volgens de wetten en de wil van Allah. In die denkwereld passen geen Joden, geen christenen en geen mensen die buiten de islam leven. Maar in deze visie zijn ook ‘gematigde’ moslims verraders van Allah, die de dood verdienen.
De Joden werden gezien als mensen die de vernietiging van de islam op het oog hadden. Tegelijk leefde binnen de islam het idee dat Joden uit waren op de wereldheerschappij en de aanstichters waren van oorlogen. Daarnaast zouden zij belust zijn op rijkdom en macht, ten koste van alle moslims. Veel van die ideeën leven vandaag nog steeds onder moslims over de hele wereld.
Omdat veel moslims zichzelf zien als superieur over iedere niet-moslim, en zeker over iedere Jood of christen, is er binnen de wereld van de moslims een zekere arrogantie ontstaan. Daar komt bij dat zij de opdracht hebben om anderen tot de islam te bekeren, goedschiks of kwaadschiks. Daarbij zien deze moslims zichzelf in een voortdurende strijd om de wereld voor Allah te winnen. Dat is hun ‘jihad’.
De islam als religie van vrede?
De islam presenteert zichzelf als een religie die vrede hoog in het vaandel heeft. Veel moslims roepen dan ook al snel dat hun islam een religie van vrede is. Die ‘vrede’ komt echter pas als de hele wereld in de pas loopt van de islam, als overal de sharia is ingevoerd. Tot die tijd is er alleen maar strijd.
De eerste prioriteit in die strijd is de vernietiging van Israël en Joden in het algemeen. Je hoeft maar naar het regime in Iran te kijken om te zien dat Israël hun ultieme vijand is. Zij noemen Israël ‘de kleine satan’, en de wereld zou in hun ogen een betere plek worden zonder Israël. Daarbij zou het land dan weer in de schoot van de islam belanden.
Dat is de denkwereld van de meer orthodoxe moslims, en zeker van de fundamentalistische moslims.
Het is een denkwereld die de laatste jaren snel groeit. Veel vrijzinnige moslims besluiten om hun leven veel meer in dienst te stellen van de islam. Radicale predikers, die vooral ook via internet te vinden zijn, weten veel jonge moslims aan te spreken, met prachtige beloften in het vooruitzicht.
De belofte van het paradijs
Binnen de islam geloven moslims dat Allah iedere gelovige die komt de overlijden bij de uitvoering van zijn ‘jihad’, zijn heilige strijd, in het paradijs zal verwelkomen. Daar zitten voor iedere overleden strijder dan vele jonge maagden op hem te wachten. Voor veel jonge moslims is het een bijna onweerstaanbaar vooruitzicht om dat doel via hun jihad te bereiken. Het is een vooruitzicht dat bijna een verlangen naar de dood wordt. Want pas na de dood zal het een feest worden. Het is geen vooruitzicht waarin het gaat om liefde, vrede en de nabijheid van God, maar een puur egoïstische drijfveer waarin het eigen genot bovenaan staat.
Vaak zijn deze beloften nog verder aangedikt. Veel van die ‘strijders’ kregen ook te horen dat hun overlijden bij de jihad ervoor zou zorgen dat ook familieleden rechtstreeks naar het paradijs zouden gaan. Hun dood zou daarmee de redding zijn voor een deel van hun familie. Voor die strijders was dit een extra drijfveer om hun jihad uit te voeren, met een zekere dood tot gevolg. Deze manier van denken leidde tot een enorm aantal islamitische zelfmoordterroristen. Vooral in de tweede helft van de vorige eeuw hebben veel Palestijnen zich met bomgordels opgeblazen in Israëlische bussen en gebouwen.
De media in onze westerse wereld legden ook toen al de oorzaak bij de achterstelling van de Palestijnen en hun armoede en frustratie. En dat kwam natuurlijk door Israël… Maar dat beeld klopte totaal niet, want ook meer welgestelde Palestijnen, sommigen zelfs met een gezin, bliezen zichzelf op. Dat de feitelijke oorzaak lag in het antisemitisme van de islam en de beloften van het paradijs aan zelfmoordterroristen en hun familie, daar wilden de meeste journalisten niet aan, toen niet en vandaag nog steeds niet.
Vandaag is het islamitische antisemitisme nog springlevend
Ook vandaag is de islam wereldwijd verreweg de grootste aanjager van terroristische aanslagen. Dat geldt ook voor Nederland, laat het rapport van de NCTV zien. Beelden ervan op tv laten vaak zien dat de aanslagplegers eropuit zijn om zelf doodgeschoten te worden, om ‘martelaar van de jihad’ te worden. Ze ervaren het als een enorme teleurstelling als dat niet lukt, want dan moeten ze langer wachten op hun reisje naar het paradijs en al die vrouwen die daar naar hen smachten.
De gebeurtenissen vandaag in het Midden-Oosten hebben dezelfde oorzaak. Vanuit hun islamitische denkwereld zien de terroristen van Hamas of Hezbollah de Joden en Israël als hun grootste vijanden, als wormen, als onderkruipsel. Ze voelen het als een opdracht van Allah om Joden te doden en Israël te vernietigen (‘bevrijden’ in hun ogen – ‘Free Palestine’). Dat daarbij vele andere moslims omkomen zien ze als de prijs die deze slachtoffers moeten betalen voor hun aandeel in de strijd, in de jihad. Deze terroristen zien er dan ook geen probleem in om zich te verschuilen achter en onder gewone burgers, onder ziekenhuizen en moskeeën. Ze weten immers dat niet-moslims Israël zullen aanwijzen als dader wanneer bij een aanval veel burgerslachtoffers vallen. Voor de terroristen zijn zijn ‘martelaren voor de Jihad’.
De jihad in de gebieden rondom Israël is er dan ook juist op gericht om Israël in een kwaad daglicht te stellen. Wanneer deze terroristen of gewone moslims daarbij omkomen is dat als martelaar hun ticket naar het paradijs. Dat is de plek waar zij denken dan terecht te komen. Niets zal echter minder waar blijken te zijn, want hun ticket zal hen uiteindelijk naar de hel brengen.
De geest achter de islam
De strijd die extremistische moslims voeren tegen Joden, Israël, christenen en alles wat tegen hun geloof indruist is dan ook veel meer een ideologische, een geestelijke strijd, dan een militaire strijd. Het is een strijd met een duistere, demonische component. Tegelijk is het een strijd die door een geseculariseerde wereld niet te winnen is. De bewijzen daarvoor zien we bijna dagelijks om ons heen. De haat in de westerse wereld tegen alles wat Joods of Israëlisch is neemt hand over hand toe. Die haat wordt gedreven door dezelfde geest die achter de islam zit. De verwevenheid van de westerse samenlevingen met de islam wordt steeds sterker. Daarmee wordt ook die duistere geestelijke verbinding steeds zichtbaarder en hoorbaarder.
Als er in andere delen van de wereld tienduizenden verdrukt of zelfs vermoord worden, is de wereld oorverdovend stil. Als er slachtoffers vallen omdat Israël zich verdedigt tegen de antisemitische terreurideologie van de islam is de wereld te klein.
In ons deel van de wereld wordt het leven van Joden steeds moeilijker. We vinden het al heel ‘normaal’ dat er hekken en beveiligers bij Joodse scholen en synagoges staan. We denken daar nauwelijks nog over na. Maar het is dezelfde geest die daar de oorzaak van is.
In de politiek, zowel landelijk als Europees, is men druk doende om na te denken over ‘strafmaatregelen’ tegen Israël. Israëlische politici zijn al ongewenst verklaard en dreigen zelfs gevangen te worden genomen als ze voet zetten in Europa. Maar islamitische onderdrukkende regimes wordt geen strobreed in de weg gelegd. De demonische geest die antisemitisme bevordert is ook daar steeds beter zichtbaar.
Hoe zal het verder gaan?
De Bijbel roept christenen op om te strijden tegen demonische machten. Het is (ook onder christenen!) een groot gevaar om aan die machten toe te geven. Vandaag zien we ook in kerken dat het anti-Israëlsentiment sterk toeneemt. Steeds meer voorgangers, priesters en theologen horen we protesteren tegen Israël zonder rekening te houden met het islamistische denken van Israëls vijanden. Het is koren op de molen van de islam.
Je hoeft het niet met het beleid van Israël eens te zijn en mag daar best iets van vinden. Dat doen we immers ook bij onze eigen regering. Maar het wordt anders als er wel luide protesten klinken en oproepen tot maatregelen tegen Israël en niet tegen andere landen waar bevolkingen onderdrukt worden of tienduizenden doden vallen, zoals Iran. Dan wordt het hypocriet, dan begint de duistere geest van de islam erin door te klinken.
De invloed van de islam in de westerse wereld zal steeds meer toenemen. Of eigenlijk is het de geest van de islam, de demonische antisemitische geest. Die geest begint voorzichtig naar aanleiding van de oorlogen in het Midden-Oosten, maar zal steeds meer invloed krijgen. We zien het in de grootschalige anti-Israëlprotesten en pro-Palestijnse demonstraties. Daar worden de woorden van Hamas bijna letterlijk herhaald. Het zou anders zijn wanneer er ook geprotesteerd zou worden tegen andere landen en bevolkingsgroepen die terreur uitoefenen en moorden en plunderen. Maar de wereld schreeuwt alleen tegen Israël. Zelfs in het overwegend pro-Israëlische Amerika nemen de geluiden tegen Israël steeds meer toe en is antisemitisme bijna ‘normaal’ geworden.
Leven in de eindtijd…
Je hoeft geen profeet te zijn om te zien wat er zou gebeuren als na Trump de democraten weer aan de macht zouden komen. En die kans is best groot. Dan zal Israël in de wereld ineens helemaal alleen staan. Het is het moment waar moslims wereldwijd naar uitzien. Ook de moslims bij u en jou in de straat zullen dan gaan roepen om een einde te maken aan het bestaan van Israël. Het islamistische antisemitisme zal dan oplaaien. Overal zal de Jodenvervolging toenemen. De voortekenen in de wereld laten daar geen twijfel over bestaan. Maar nog belangrijker: de profetieën in de Bijbel zijn daar duidelijk over. Als je dat ziet gebeuren, wees dan wakker en alert, want dan zijn enorme Bijbelse gebeurtenissen heel dichtbij gekomen… We leven in die Bijbelse eindtijd!
Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!