2 september 2023
Het ontstaan van Israël
Vanaf het begin van het Oude Testament tot aan het begin van het Nieuwe Testament in de Bijbel is een periode van ongeveer 4000 jaar. De eerste 2000 jaar lopen vanaf Adam en Eva tot de komst van Abraham naar het land Kanaän, dat later Israël zou worden. De volgende 2000 jaar lopen vanaf Abraham tot aan de tijd van Jezus.
Abraham was de eerste ‘aartsvader’, met hem begon het volk Israël. Na hem kwam zijn zoon Isaak en vervolgens diens zoon Jakob. Jakob kreeg later de naam Israël. Hij kreeg twaalf zonen, die de stamvaders van het volk van Israël werden. Het land waar ze woonden heette in die tijd echter nog Kanaän. Maar God had al aan Abraham beloofd dat zijn nakomelingen heel het land Kanaän in bezit zouden krijgen. Ze zouden daar voor ‘eeuwig’ mogen wonen. Die belofte had God zelfs een aantal malen herhaald. Het was een onvoorwaardelijke belofte van God aan Abraham.
Het volk in Egypte
In de tijd van Jakob en zijn zonen kwam er echter een hongersnood in het land. De familie trok daarop naar Egypte, omdat daar voedsel was. Daar bleven ze wonen. In Egypte ging het aanvankelijk voorspoedig met Israël en groeide het volk. Ze waren als een grote familie in een streek van Egypte gaan wonen. De farao’s gingen hen later echter eerst als vreemdelingen en daarna als slaven behandelen.
Mozes was een afstammeling van Israël, maar hij was aan het Egyptische hof opgegroeid. God gaf hem de opdracht om het volk Israël uit Egypte te leiden. Maar de farao weigerde uiteraard om het volk te laten gaan. Ze waren immers zijn bouwvakkers. Er waren maar liefst tien zware plagen voor nodig om de farao ertoe te bewegen het volk te laten gaan.
Onder leiding van Mozes zette het volk koers naar het land dat toen nog Kanaän heette. Ze moesten daarvoor met een enorme karavaan door het woestijngebied tussen Egypte en Israël.
Het verbond tussen God en Israël
Door de ongehoorzaamheid van het volk aan Gods opdrachten, duurde hun reis door de woestijn maar liefst 40 jaar. Tijdens die reis kregen ze van God de tien geboden en andere regels. Het volk beloofde zich aan die regels te zullen houden en God zou hen voorspoed, vrede en welzijn geven. Daardoor ontstond er een verbond tussen God en het volk Israël, als een soort huwelijksverbond. Het is belangrijk om dat beeld van een huwelijk tussen God en Israël als zijn vrouw vast te houden. In het Nieuwe Testament is er namelijk een vergelijkbaar beeld. Dat is het beeld van Jezus Christus en zijn gemeente van gelovige christenen. Daarbij is Jezus de bruidegom en zijn gemeente is de bruid.
Mozes stelt het volk Israël voor een keuze
Na die veertig jaar waren vrijwel alle mensen gestorven die uit Egypte bevrijd waren. Hun kinderen stonden voor de rivier de Jordaan, de grens met het land Kanaän. God had het volk de opdracht gegeven om dat land in te nemen en alle steden te veroveren.
Maar voordat ze dat zouden gaan doen ging Mozes nog een keer staan om hen Gods regels voor te houden. Mozes benadrukte nog een keer dat God het volk zou zegenen met voorspoed en dat het in vrede en welvaart zou leven als het zich zou houden aan Gods regels. God zou hen zelfs hoog boven alle volken verheffen (Deut.28:1-14). Maar Mozes zei ook dat hen rampen zouden overkomen als ze dat niet zouden doen. Hij vertelde nauwkeurig wat voor ellende hen overkomen zou wanneer ze hun belofte aan God zouden breken en zich niet aan zijn regels zouden houden. Dat kun je lezen in Deut.28:15-68.
Maar mensen zijn hardleers. Niet alleen de mensen van het volk Israël toen, ook de mensen van overal, de eeuwen door en vandaag nog steeds. Israël heeft het geweten. Ze bleven weigeren zich aan Gods regels te houden, bleven hun eigen ego achterna lopen. Terwijl ze Gods volk waren, dat Hij had uitgekozen, dat Hij liefhad.
Daarom liet God uitkomen wat Hij via Mozes aan het volk voorspeld had. Hij had het laten opschrijven in de Tora, de boeken van Mozes in de Bijbel. Gods regels werden hen regelmatig voorgehouden, ze hadden het allemaal kunnen weten. Maar ze dachten het zelf beter te weten en hadden regelmatig geen boodschap aan God. Terwijl God precies had voorspeld wat er zou gebeuren als ze zich zouden misdragen. De geschiedenis heeft geleerd dat al die voorspellingen van God heel nauwkeurig uitgekomen zijn. Daarom hebben de Romeinen het volk in 70 en in 135 nC uit het land Israël verjaagd en verkocht. Velen kwamen om of sloegen op de vlucht.
De geschiedenis van Israël als voorbeeld voor ons
De geschiedenis van Israël staat in de Bijbel om voor ons als voorbeeld te dienen. Daardoor weten we dat God regels heeft gegeven om naar te leven. En daardoor weten we ook dat God niet zomaar accepteert dat mensen bij Hem weglopen. Dat heeft consequenties. Niet om ons bang te maken, maar om ons te waarschuwen.
Toch biedt God hoop. Want Hij heeft ook beloofd dat het volk weer terug zou keren naar het land Israël. Gods voorspellingen komen altijd uit. Soms bijna direct, soms na langere tijd, soms na tientallen of honderden jaren. Soms zelfs na duizenden jaren. Al vele tientallen jaren zijn we daar getuige van in de terugkeer van het Joodse volk naar het huidige Israël.
De geschiedenis heeft geleerd dat de profetieën in de Bijbel altijd heel precies uitkomen. Daarom zullen profetieën die nog niet zijn uitgekomen in de toekomst alsnog uitkomen. Dat is de focus van deze website.
Op de pagina ‘De profetie van de terugkeer van Israël’ gaan we in op de beloften van God over het volk en het land Israël en hoe we die profetieën vandaag zien uitkomen. In het boek komen deze profetieën nog veel uitgebreider aan de orde.